8/3/52
posted on 08 Mar 2009 19:15 by dugong7965
หายไปหลายวัน เกิดความเคลื่อนไหวขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะเป็น
1. หัวหน้าให้น้องที่ทำงานทำเรื่องขอไปสัมมนาให้ลูกจ้างชั่วคราว
(อย่างพวกเรา) ทุกคน เพราะทางสำนักงานใหญ่เค้าทำเรื่องให้ส่งตัวไป
แต่ไม่รู้ว่าเรื่องจะทันหรือเปล่า เพราะเค้าให้ส่งชื่อภายในวันที่ 5/3/52
..ถ้าทันก็ถือว่าเป็นเรื่องดี..
2. บรรณารักษ์ใหม่ลาออกแล้ว (นึกแล้วเชียวว่าสักวันต้องออก)
โดยที่แก "อ้างว่า" แกมีธุระที่ต้องจัดการกับทางบ้าน และ "คิดว่า"
2 วันคงจะเสร็จเรื่อง แต่ยังมีพูดอีกว่า "ก็ให้เขียนใบลาออกล่วงหน้า
ก็นึกว่า..." ด้วย
"..แล้วคิดว่าควรจะมาลาออกเป็นเรื่องเป็นราวมั้ยล่ะ??.." เราคิด
(จริงๆ เราก็เคยทำแบบนี้เหมือนกัน ที่จู่ๆ ก็หายไปเฉยๆ แบบนี้ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า
มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้อง ถือว่าเป็นการละเลยต่อหน้าที่ เป็นที่อื่นคงให้ออก
ตั้งแต่วันที่ขาดงานเป็นวันที่สามแล้ว)
..เลยไม่รู้ว่าลาออกเพราะอะไรแน่..
..แต่คิดว่าแกเอาธุระอะไรไม่รู้ของแกมาอ้างมากกว่า..
..เพราะจริงๆ ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าคนๆ นี้ไม่มีความสุขในการทำงาน..
..มีอะไรก็ไม่พูด..และไม่อดทนเอาเสียเลย..
(ว่าไปแล้วหัวหน้าคงไม่เห็นอะไรแบบนี้หรอกมั้ง)
..แสดงว่าที่ส่งไปอบรมมาเนี่ยไม่ได้อะไรกลับมาเลย..
3. (จากช้อ 2.) "เชื่อว่า" ทำให้คนแผนกอื่นเริ่มสงสัยแล้วว่าห้องสมุดเป็นอะไร
เพราะบุคลากรที่นี่ลาออกบ่อยเกิน และก็มีคนถามเราเสมอในช่วงที่จู่ๆ
บรรณารักษ์ใหม่หายไป เลยตอบเท่าที่เห็นว่า "แกพยายามสมัครงานที่อื่นอยู่"
..ก็ช่วยไม่ได้..ทิ้งหลักฐานเรี่ยราดเอง..
4. เราก็เป็นอีกคนที่พยายามหาทางหนีทีไล่ในเรื่องนี้อยู่ เพราะเห็นนิสัยหัวหน้า
แล้วคิดว่ามันเกินกว่าที่ลูกน้องคนไหนจะทนไหว ไม่ว่าจะเป็นการมองคนอื่น
ในแง่ร้าย ใส่ร้ายคนอื่น ไม่เปิดรับและแก้ไขตัวเองเพราะมีความภูมิใจในตัวเอง
สูง คิดว่าตัวเองใหญ่ เลยอยากให้ลูกน้องทำตามที่สั่ง ฯลฯ จนทำให้บรรยากาศ
ในการทำงานตึงเครียดไปหมด
5. เป็นความจริงที่เราไม่อยากบอกหัวหน้าว่าเราไม่อยากทำงานนี้อีกต่อไปแล้ว
(หมายถึงไม่อยากเป็นบรรณารักษ์ แต่อยากทำงานที่อุเทนถวายอยู่)
เพราะงานที่ทำอยู่มันไม่ใช่ตัวเอง และอยากย้ายแผนกไปอยู่แผนกอื่น
ทั้งเสี่ยงกับตัวเองด้วยว่าจะไปแผนกใหม่แล้วทำงานได้ดีหรือเปล่าหนึ่ง
และอีกอย่าง ถ้าทำงานให้เค้าไม่ดีก็มีหวังออกท่าเดียวแหละ หรือไม่ก็ถูกไล่
กลับมาทำงานห้องสมุดเหมือนเดิม
6. คราวนี้ ไม่ว่าผลการประเมินผลงานจะเป็นอย่างไร (เค้าจะประเมินเดือนนี้แล้ว)
เรายอมรับได้ทั้งนั้น แต่คิดว่าถ้าเมื่อไหร่เรามีหนทางไปของเราเอง เราก็จะไป
ทันที (คงจะไม่ยื้อไว้หรอกนะ ลูกน้องที่ส่องกระจกหัวหน้าว่าเป็นคนยังไง
แบบนี้เนี่ย - เท่าทีฟังมารู้สึกว่ามีคนเกลียดหัวหน้าเยอะกว่าคนที่เกลียดเราซะอีก- หุหุ)
7. วันนี้ไปวัดโสธรมา และไปคนเดียวด้วย (ช่างกล้า เพราะธรรมดาไปกับพี่สาว)
เลยได้ภาพกลับมาเยอะมาก (จริงๆ ได้มา 80 กว่าภาพ) แม้จะสวยมั่งไม่สวยมั่ง
ก็ตาม
เข้าไปดูได้ที่ http://www.hi5.com/friend/photos/displayManageAlbum.do?albumId=310081671&ownerId=283672245
8. ตั้งแต่เราไปสัมมนากลับมา ไม่ได้รับเมลจากกัลยาณมิตรเลยว่าเป็นไงบ้าง
ได้แต่เมลเล่าเรื่องงานของตัวเองแค่ฉบับเดี่ยวเท่านั้นล่ะมั้ง (งานมันเยอะ
และรอเค้าเมลตอบกลับมาด้วย) โทรไปที่หน่วยงานเค้าก็ไม่มีใครรับสายเลย
สักคน ชักเป็นห่วงแล้วนะเนี่ย
9. วันก่อนไปขอภาพที่ไปสัมมนาที่กาญจนบุรีจากน้องที่ทำงานมาเขียน CD
ตกใจที่เมื่อภาพรวมกันแล้วมันได้มากกว่าที่คิดจนรวมเป็น DVD 1 แผ่น
เลยทีเดียวเชียว
..เรื่องนี้เลยสอนให้เรารู้เล็กๆ ว่า เมื่อมีสิ่งเล็กๆ หลายๆ สิ่ง
มารวมกันทำให้เกิดเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่สิ่งเดียวได้..
:: Improvised Heart ::
8 มี.ค. 2552 เวลา 18:25 น.